تحریم های بین المللی و شرق‌گرایی در روابط خارجی ایران (1392-1368)

نوع مقاله: پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی دانشگاه خوارزمی

2 دانش آموخته کارشناسی ارشد روابط بین الملل دانشگاه خوارزمی

چکیده

پرسش اصلی مقاله این است که "تحریم های بین المللی در دوره 1392-1368، چگونه گرایش به شرق در مناسبات اقتصادی و سیاسی جمهوری اسلامی ایران را تقویت کرده است؟ فرضیه‌‌ای که مقاله مورد آزمون قرار داده این است که "تحریم های متعاقب بین‌المللی علیه کشور در پنج حوزه مختلف در دوره‌ی 1392-1368، از طریق تشدید موانع مناسبات با غرب، نخبگان تصمیم گیر در روابط خارجی کشور را به تقویت مناسبات سیاسی واقتصادی با شرق ترغیب کرده است". این فرضیه در چهارچوب واقع‌گرایی نوکلاسیک و با روش علّی- تبینی به آزمون گذاشته شده که طی آن تقویت شرق‌گرایی در مناسبات خارجی کشور در قالب دافعه تحریم های غرب نشان داده شده است. یافته مقاله حاکی از آن است که گرایش به شرق در مناسبات سیاسی و اقتصادی کشورمان کمتر به عنوان یک راهبرد منسجم و ارادی از درون و بیشتر در چارچوب واکنش به تشدید تحریم های بین المللی علیه کشورمان در مقاطع زمانی خاص، دنبال شده است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

International Sanctions and Eastward Orientation in Iran’s Foreign Relations (1989-2013)

نویسندگان [English]

  • Saeed Mirtorabi 1
  • mohammad vardi zadeh 2
2 Department of International Relations, Faculty of Law and Political Science, Kharazmi University, Tehran, Iran.
چکیده [English]

This article tries to study the impact of international sanctions on the orientation of the East in foreign policy of our country, from the perspective of international political economy. In the same vein, the main question of the article is that "international sanctions during the period of 1989-2013, how has caused the eastward orientation in the economic and political relations of the Islamic Republic of Iran? The hypothesis is That "the subsequent international sanctions against the country in five different areas during the period of 1989-2013, by intensifying the barriers of relations with the West, has urged the elite to decide on foreign relations in the country to strengthen political and economic relations with the East." This hypothesis has been tested in the framework of the Neoclassic Realism. The results of the article indicate that the east ward orientation in our country's political and economic relations is less than a coherent and voluntary strategy from within and more than a response to the intensification of international sanctions against our country.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Iran
  • Eastward Orientation
  • International Political Economy
  • Sanction
  • Neoclassic Realism