ارزیابی انتقادی تعامل سازنده در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در سال‌های 84-88

نوع مقاله: پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

2 استادیار علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی

چکیده

چکیده
موضوع این مقاله، تحلیل ناکامی تحقق تعامل سازنده به‌عنوان آموزۀ محوری سند چشم­انداز جمهوری اسلامی ایران در 1404 در سیاست خارجی کشور، طی سال‌های 1384 تا 1388 است. پس از بیان مسأله تحقیق و اثبات جنبۀ پرابلماتیک آن، راه‌حل نظری مسأله از طریق مرور نظریه‌های سطح خرد و کلان تصمیم­گیری واکاوی شد. سپس نظریه تصمیم­گیری اسنایدر در سیاست خارجی به‌عنوان چارچوب نظری پژوهش برگزیده و در این چارچوب فرضیه پژوهش ارائه شد. پس از عملیاتی کردن مفاهیم فرضیه و جمع‌آوری داده­ها که به‌صورت اسنادی و کتابخانه‌ای انجام‌شده است، از طریق روش تحلیل روایت، فرضیه پژوهش ارزیابی و داوری شده است. یافته‌های تحقیق، بیانگر آن است که عوامل عدم تحقق تعامل سازنده مندرج در سند چشم‌انداز جمهوری اسلامی ایران در 1404 در سطح کنشگر کلیدی (رئیس ‌جمهور) و در قالب مؤلفه­های سه­گانۀ توانایی، ارتباطات و اطلاعات، انگیزه وی قابل‌شناسایی است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Critical Evaluation of the Constructive Interaction in Foreign Policy of Islamic Republic of Iran (2005-2009)

نویسندگان [English]

  • leila gholamshahi 1
  • Faez Dinparasti 2
1 Postgraduate in political science, Allameh Tabatabaei University.
2 Assistant professor in political science, Allameh Tabatabaei University.
چکیده [English]

Abstract:
The present paper studies the application of the constructive interaction as the main doctrine of foreign policy of Islamic Republic of Iran in 2025 vision document in the period of 2005-2009. After the statement of the problem and explaining the importance of it, the micro and macro level theories of decision making are considered for solving the problem. The paper chooses Snyder's decision making theoretical framework and present its hypothesis in this framework. The method of data gathering is documentary and library materials and for evaluating and testing the hypothesis, the narrative method is used. The finding of the study shows that the non-fulfillment of the constructive interaction doctrine mentioned in 2025 vision document is due to main actor level (president) and within three determinants of him, namely: ability, communication, information and motivation.

کلیدواژه‌ها [English]

  • 2025 vision document
  • constructive interaction
  • Decision Making
  • ability
  • communication and information
  • Motivation