روند اصلاح قانون اساسی در ترکیه و تاثیر آن بر پیوستن این کشور به اتحادیه اروپا

نوع مقاله: پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار و عضو هیأت علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرس

2 کارشناس ارشد علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده

ترکیه در چند دهه ی اخیر تلاش های فراوانی را برای حضور در میان کشورهای اروپایی انجام داده است. درخواست رسمی ترکیه برای پیوستن به جامعه ی اروپا در24 آوریل 1987 ارایه شد. روند مذاکرات برای الحاق از 13 اکتبر 2005 با امضای سندی 35 فصلی آغاز شد؛ روندی که به یک دوره ی 10 ساله از مذاکرات مشروط شده و در آن اتحادیه اروپا شروط، معیارها و استانداردهایی را برای پیوستن این کشور تعیین نموده است. دولت ترکیه در راستای درخواست های اتحادیه اروپا، اصلاحات گسترده ای را در ابعاد سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، قضایی و اعطای برخی امتیازات به اقلیت های قومی و مذهبی در دستور کار خود قرار داده است. این مقاله با بررسی نقش و تاثیراین اصلاحات، درچارچوب روش توصیفی- تحلیلی، با استناد به داده های اسنادی و با بهره گیری از نظریه ی هم گرایی مدعی است که با توجه به رویکرد ایدئولوژیک اروپا در خصوص پیوستن ترکیه به اتحادیه اروپا، این اصلاحات تاثیر چندانی بر موقعیت ترکیه برای پیوستن به اتحادیه اروپا ندارد و به نظر می رسد که اساساً غرب به علل تمدنی و فرهنگی تمایل جدی برای پذیرش ترکیه به اتحادیه اروپا را نخواهد داشت.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Process of Amendment of Turkish Constitution and its Impact on Turkey’s Joining European Union

نویسندگان [English]

  • Masoud Ghafari 1
  • Noralddin Akbari 2
چکیده [English]

In recent decade Turkey has made tremendous efforts to become a part of European countries. The official application of Turkey for joining European community was presented on 24 April 1978. The process of negotiation for joining the community started on 13 October2005 by signing a thirty five chapter document, a process which conditioned to ten years period time and in that the European Union laid the conditions, criteria and standards for joining of Turkey. The Turkish government in the direction of European demands put on the agenda vast reforms in the field of politics, economy, culture, judiciary and conferring concessions to ethnic and religious minorities. The present article by relying on documents data and by a descriptive-analytical method, believes that taking into consideration ideological approach of Europe about Turkey’s joining European Union, the present reforms do not have much impact on Turkey’s position in joining European Union and it seems that basically West, due to cultural and civilizational reasons does not have a tendency to accept Turkey into European Union.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Turkey
  • European Union
  • amendment of Turkish constitution
  • Turkey’s relations with European Union
  • Justice and Development Party